شهدادنیوز-عباس تقی زاده

بخش شهداد یکی از بخشهای شهرستان کرمان در استان کرمان ایران است. شهداد با نام کهن "خبیص" به فاصله حدود یکصد کیلومتری شرق کرمان در حاشیه غربی دشت لوت قرار دارد.

تقسیمات کشوری

• بخش شهداد
  • دهستان اندوهجرد
  • دهستان تکاب (کرمان)
  • دهستان سیرچ

شهرها: شهداد و اندوهجرد

بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش شهداد شهرستان کرمان در سال ۱۳۸۵ برابر با ۱۵۸۴۲ نفر بودهاست

تا سال ۱۳۴۶ تصور وجود تمدنهایی کهن در کنارههای این دشت غیرمسکوننمیرفت ولی در این سال بررسیهای گروه جغرافیایی دانشگاه تهران , در شرقشهداد با مشاهده سفالینههای سطحی از وجود تمدنهایی در همسایگی دشت لوتخبر داد. نظر به اهمیت موضوع هیئتی از طرف اداره کل باستان شناسی به محلاعزام و به بررسی محل پرداخت که مطالعات گروه منجر به کشف تمدنهایی قبل ازتاریخ (اواخر هزاره چهارم و اوائل هزاره سوم قبل از میلاد) گردید. کاوشهای علمی باستان شناختی در حاشیه غربی دشت لوت از سال ۱۳۴۸ وتا سال۱۳۵۶ ادامه یافت که حاصل هشت فصل کاوش در این منطقه منجر به کشفگورستانهایی مربوط به هزاره دوم و سوم قبل از میلاد و کورههای ذوب مسگردید. اشیاء و آثار بدست آمده در گورستانهای پیش از تاریخ شهداد شاملظروف بی شمار و متنوع سفالین (یکی از فنون متداول مردم ساکن این ناحیه دردنیای باستان , هنر سفالگری بودهاست) , ظروف مفرغی که مردمان هنرمند وصنعتگر با وارد کردن سنگ مس و استحصال آن در کورههای ذوب مس به ساخت ظروفمتعددی میپرداختهاند که از لحاظ کیفیت و کمیت بسیار ارزنده و درخورتأملاست. از جمله اشیاء فلزی منحصر به فرد یافت شده در یکی از گورهای باستانیشهداد درفش فلزی با نقوش مختلف انسانی (نقش الهه) حیوانی و گیاهی است.

ظروف و اشیاء مختلفی که از سنگ مرمر و سنگ صابونی است از حیث تنوع وفرم نیز اهمیت فراوانی دارد. بعد از پیروزی انقلاب و با یک وقفه هفده ساله, کاوشهای دشت لوت شهداد مجدداً آغاز شد. حاصل چهار فصل کاوش بعد ازانقلاب , کشف مجموعهای از واحدهای معماری مسکونی و کارگاهی است کهبدینوسیله نمات مبهم بسیلری را درخصوص معماری و مسکن مردمان دنیای باستانشهداد روشن میسازد. واحدهای معماری بدست آمده که در ظاهر هم ناپیوسته وجدای از یکدیگرند در واقع بهم وابسته و مرتبط هستند. نظر به شواهد و آثاربدست آمدهای چون زمینهای خیش خورده , کرت بندی شده و ... میتوان یکی ازاین واحدها را بنام محله کشاورزان و محله دیگری را به لحاظ کشف تعدادزیادی مهرههای ساخته شده سالم , نیم کاره و شکسته شدهِ در حین انجام کار, محله جواهرسازان نام دارد. حاصل چندین فصل کاوش و مطالعه گروه باستانشناسی دشت لوت گویای آن است که مردمانی در هزارههای سوم و چهارم قبل ازمیلاد بافرهنگ غنی , صنعتگر و هنرمند در این منطقه میزیستهاند که علاوهبر زراعت , کشاورزی و ساخت بسیاری از ظروف و اشیاء که مواد اولیه آنها درمحل موجود بوده با وارد کردن دیگر مواد اولیه از مناطق دوردست , ابزار واشیاء مختلفی از سنگ و فلز ساخته و آن را به مناطقی چون ترکستان در شمال ,دره رود سند در شرق , سواحل جنوبی خلیج فارس در جنوب و بین النهرین در غربصادر مینموده و درعوض مواد موردلزوم و مایحتاج خویش را وارد میکردهاند.

تا سال ۱۳۴۶ تصور وجود تمدنهایی کهن در کنارههای این دشت غیرمسکوننمیرفت ولی در این سال بررسیهای گروه جغرافیایی دانشگاه تهران , در شرقشهداد با مشاهده سفالینههای سطحی از وجود تمدنهایی در همسایگی دشت لوتخبر داد. نظر به اهمیت موضوع هیئتی از طرف اداره کل باستان شناسی به محلاعزام و به بررسی محل پرداخت که مطالعات گروه منجر به کشف تمدنهایی قبل ازتاریخ (اواخر هزاره چهارم و اوائل هزاره سوم قبل از میلاد) گردید. کاوشهای علمی باستان شناختی در حاشیه غربی دشت لوت از سال ۱۳۴۸ وتا سال۱۳۵۶ ادامه یافت که حاصل هشت فصل کاوش در این منطقه منجر به کشفگورستانهایی مربوط به هزاره دوم و سوم قبل از میلاد و کورههای ذوب مسگردید. اشیاء و آثار بدست آمده در گورستانهای پیش از تاریخ شهداد شاملظروف بی شمار و متنوع سفالین (یکی از فنون متداول مردم ساکن این ناحیه دردنیای باستان , هنر سفالگری بودهاست) , ظروف مفرغی که مردمان هنرمند وصنعتگر با وارد کردن سنگ مس و استحصال آن در کورههای ذوب مس به ساخت ظروفمتعددی میپرداختهاند که از لحاظ کیفیت و کمیت بسیار ارزنده و درخورتأملاست. از جمله اشیاء فلزی منحصر به فرد یافت شده در یکی از گورهای باستانیشهداد درفش فلزی با نقوش مختلف انسانی (نقش الهه) حیوانی و گیاهی است. ^[۴]

ظروف و اشیاء مختلفی که از سنگ مرمر و سنگ صابونی است از حیث تنوع وفرم نیز اهمیت فراوانی دارد. بعد از پیروزی انقلاب و با یک وقفه هفده ساله, کاوشهای دشت لوت شهداد مجدداً آغاز شد. حاصل چهار فصل کاوش بعد ازانقلاب , کشف مجموعهای از واحدهای معماری مسکونی و کارگاهی است کهبدینوسیله نمات مبهم بسیلری را درخصوص معماری و مسکن مردمان دنیای باستانشهداد روشن میسازد. واحدهای معماری بدست آمده که در ظاهر هم ناپیوسته وجدای از یکدیگرند در واقع بهم وابسته و مرتبط هستند. نظر به شواهد و آثاربدست آمدهای چون زمینهای خیش خورده , کرت بندی شده و ... میتوان یکی ازاین واحدها را بنام محله کشاورزان و محله دیگری را به لحاظ کشف تعدادزیادی مهرههای ساخته شده سالم , نیم کاره و شکسته شدهِ در حین انجام کار, محله جواهرسازان نام دارد. حاصل چندین فصل کاوش و مطالعه گروه باستانشناسی دشت لوت گویای آن است که مردمانی در هزارههای سوم و چهارم قبل ازمیلاد بافرهنگ غنی , صنعتگر و هنرمند در این منطقه میزیستهاند که علاوهبر زراعت , کشاورزی و ساخت بسیاری از ظروف و اشیاء که مواد اولیه آنها درمحل موجود بوده با وارد کردن دیگر مواد اولیه از مناطق دوردست , ابزار واشیاء مختلفی از سنگ و فلز ساخته و آن را به مناطقی چون ترکستان در شمال ,دره رود سند در شرق , سواحل جنوبی خلیج فارس در جنوب و بین النهرین در غربصادر مینموده و درعوض مواد موردلزوم و مایحتاج خویش را وارد میکردهاند.

شهدادنیوز-عباس تقی زاده

مطلبی که می خوانید ازوبلاگ ،شهدادستاره کویر نقل می شود .باسپاس ازآقای سید محسن صاحبدادی مقیم تهران

یک ایده:شهدادی امروزینبسازیم

با مطالعه تاریخ و فرهنگ کشورهای توسعهیافته به این نتیجه می رسیم که آنچه باعث توسعه و آبادانی بلاد شده خواست مردمیبوده است.امیر مومنان ع می فرمایند:حب وطن باعث آبادی بلادهاست.اولین قدم برایپیشبرد این هدف رفع یاس و نا امیدی و ایجاد امید و غرور وروحیه وطن پرستیاست.استفاده از روانشناسی صحیح می تواند به ما کمک کند تا محیط را آنچنان که بایدباشد معرفی کنیم.روانشناسان معتقدند تبلیغات ضد جنگ مانع جنگ نمی شود بلکه استفادهاز نیروهای مثبت انسانی یعنی تبلیغ صلح باعث ممانعت ازجنگ است.بجای استفاده ازواژه های نا امید کننده می توان تمدن کهن شهداد,جایگاه آن در پیشرفت بشریت را نه در محدوده کوچک کویریشهداد

---

بلکه با کمک اندیشمندان بزرگ و نامور آن دیار به مناطق دور تر معرفیکرد.سوال اینجاست چرافیلم قصه های مجید بعنوان یکی از تاثیر گذارترین فیلمها بافرهنگ شهداد در اصفهان ساخته میشود؟اتفاق نظر تعدادی از بزرگان برای معرفی اینسرزمین به جهانیان کافی است که زمینه توسعه اکوتوریسم را در آن دیار فراهم کند.تمدنیهفت هزار ساله,قدیمی ترین تمدن بشری,نزدیک ترین نقطه به آسمان برای رصدستارگان ,سالم ترین هوای جهان برای سلامتیبشر,گرمترین نقطه جهان در زمانی ازسال,منطقه ای منحصر فرد با دو آب وهوا,گرمسیر و سردسیردر یک زمان,نخلستانی در کنار کوههای برفگیر,عجیب ترین بیابان جهان ,کلوتها شهری ساخته از فرسایش خاک,مردمانی خوش خو و مهمانواز...

شهدادقطب کشاورزی نیست اما می تواند یکاکوتوریسم بین المللی باشد.با مشاهده مناطق بیابانی جهان و رشد حداکثری صنعتتوریسم در آنها به این نتیجه می رسیم که پیشرفت زاییده پول و اتفاق نظر همه مردمدیارنیست.بلکه محصول تفکر خلاق معدود افراد روشنفکری است که زمینه ورود سرمایه رافراهم می کند.

در ذیل راهکارهایی جهت شروع این صنعت درآن دیار ارائه می شود:

1-بمباران تبلیغاتی از طریق نشریات وسایتها و پیام کوتاه و نگارش حداکثری مقالات واخبار ومخابره آن برای معرفی آندیاربا حداقل امکانات وهزینه.

2-ایجاد همبستگی و افزایش نشاط و امیدجوانان شهر با تشکیل تیمهای ورزشی,گروههایمذهبی ,وبلاگها وبرگزاری انواع مسابقاتوبرنامه های مفرح همچون شب شعر.

3-تبلیغات حداکثری برای معرفی زیباییها ومزیتهای منحصر بفرد این دیار.انتشار تصاویر اماکن دیدنی,رونق اقتصادی و آینده فرضی آن.

4-خارج کردن شهر از بافت کشاورزی سنتی بهبافت گردشگری;جشنواره برداشت محصول خرما,معرفی انواع خرما ,چای های محلی و غذاهای محلی.

5-برقراری ارتباط با گروههای دانشجوییدیگر شهرها همچون بسیج وگروههای علمی و برخی شخصیتها همچون بازیگران سینما وورزشکاران برای دیدار از این شهر.

6-ایجاد تصویر و نقشه مجازی از آیندهتوسعه یافته شهر و نصب آن در شهر.

7-دعوت از شهدادی های مقیم شهرهای دیگر درفصول معتدل از طریق سایت شهر.

8-آموزشهای نوین کشاورزی با مشاوره اساتیددانشگاه و استفاده از تجربیات کشاورزی دیگران و توجه به پتانسیل وظرفیت های خاصکشاورزی بومی.

9-تاسیس شهداد الکترونیک و معرفیرویدادهای شهر و معرفی آن بوسیله جستجوگرهای پیشرفته اینترنتی.

10-ارتباط مجازی با شهدادیهای مقیمدیگرشهرها بوسیله سایت شهداد.

11-هر خانه یک مسافرخانه و هر شهدادی یکمبلغ.مطمئن باشید مهمانان باخاطرات خوش سفری دوباره را آرزو خواهند کرد.

12-ارسال اطلاعات و ارتباط با تورهایگردشگری در اقصی نقاط ایران و جهان.

نظریه فیزیک کوانتوم می گوید:درخواست کن ,باور کن ,دریافت کن.

امیرمومنان ع می فرمایند:هرآنچه دستیافتنی باشد انسان بدان دست خواهد یافت مگر آنکه تقدیر چیز دیگری باشد.

هرگز دیر نخواهد بود بلکه به تدریج بهبدست خواهد آمد.تنها با یک شعار" ما می توانیم."

نویسنده:سیدمحسن صاحبدادی

www.sahebdadi.persianblog.ir

شهدادنیوز-عباس تقی زاده

عکس زیر دیوارروبروی خانه یکی ازمسئولان عالی رتبه شهردااری کرمان رانشان می دهد که رنگ آمیزی شده است .اگردقت کنید ویا ازحدفاصل چهارراه نیکزاد تامیدان کربلا گذرکنید متوجه می شوید فقط بخشی ازیک دیوارسیمانی رنگ آمیزی شده است .ازآنجا که قسمت تقریبا میانی این دیوارطویل رنگ شده است نشان می دهد که قرارنبوده تمام دیواررنگ شود .

مامعتقدیم که باید موقعیت اجتماعی ومحیط زندگی مسئولان محترم مناسب با شان و مقام ایشان باشد اما این نوع کارها ازدید مردم وشهروندان به گونه ای دیگر تفسیر

می شود شاید برخی آن راتبعیض بدانند وقتی ببینند فقط چند ده متر از یک دیوار چند صدمتری آن هم جلوی خانه یکی ازمدیران رنگ آمیزی می شود .البته امیدواریم تمام این دیوار رنگ آمیزی شود وحرف ما غلط ازآب درآید .

شهدادنیوز-عباس تقی زاده

یک منبع مطلع گفت:باتوجه به سفریکی ازمسئولان دادگاه شهدادبه کشورسوریه تازمان بازگشت ایشان اهالی شهدادباید برای کارهای قضایی به دادگاه گلباف مراجعه کنند وی افزود:تنهادرصورتی که موضوع مهمی اتفاق بیفتد قاضی به شهدادخواهدآمد.

شهدادنیوز-عباس تقی زاده

درهفته های گذشته با تلاش وپیگیری های اهالی واعضای شورای شهر اندوهجرد وبرخی کارکنان کشاورزی شهداد(آقای محمدخان مومنی فرزنداحمدشاه)زمینه سمپاشی نخیلات این شهر فراهم شد آنها باهمتی مثال زدنی به بم رفتند وتیم پروازی رابرای سمپاشی نخیلات اندوهجرد راضی کردند ساخت باند پرواز هواپیمای سمپاش وپذیرایی ازاین تیم دراندوهجرد وبرخورد گرم مسئولان ومردم این دیار باید سرمشق دیگران قرارگیرد .این حرکت نشان داد تا حرکت نکنیم اتفاقی نمی افتد ونباید به کسانی دل بست که بیش از هرکاردیگری ،حرف می زنند .

ای کاش این هواپیمای سمپاش قدری هم سم برشهر ما می پاشید تا تنبلی ،محافظه کاری ،ناامیدی و ترس وترس وترس وترس دراین شهر می مرد. تا کسی درگوشی حرف نزند تاکسی ازترس بریده شدن نانش زبان به حلقوم نکشد تا صدای کسی نلرزد تا باورکنیم که تاحرف نزنیم وبه صحنه اجتماع نیاییم اوضاع همین است که هست .مرگ برترس مرگ برایده محاسبه گری که می پندارد اگر حرکت کند وحرف بزند نانش آجرمی شود مگر نه خدای روزی دهنده است .مرگ بر ایده ای که تماشاچی است ،تحرک ندارد وبه انتظاری پوچ نشسته است وخودرا به بهایی ناچیز که ازفروش زادگاه و اراده اش بدست می آورد تسلی می دهد.

تکان بخوریم ما که ازکویر مقاوم تریم ما که با گرما وآفتاب سوزان همسایه ایم .حرکت کنیم ونترسیم این قدرحسابگر نباشیم اگر به هم بپیوندیم زور وناآگاهی عقب می نشینند .دستان ما چراباید سرد ویخ زده باشد درحالیکه درگرمترین نقطه زندگی می کنیم .اینجا که ایستاده ایم جای ما وشهدادنیست .سرمان رااززیر شن های ترس و وهم بیرون بیاوریم چشممان راباز کنیم به هم اعتماد کنیم .نگذاریم شهداد بمیرد که مامی میریم .

حالا که بحث کشاورزی به میان آم داین سوال همچنان باقی می ماند که چراآقای وجه الدینی را که با صلوات وذبح گوسفند واستقبالی پرشور به شهدادآوردند درکمترین زمان ازسمت ریاست جهادکشاورزی شهدادبرکنارکردند آیا خواست خودایشان بود یا او قربانی روابط قدرت درشهدادشد .روابطی که همه را مطیع وحرف شنو می خواهد .راستی پشت پرده این آمد و رفت چه بود؟

شهدادنیوز-عباس تقی زاده

رانت به عبارت ساده استفاده ازامتیازاتی به سبب موقعیت اجتماعی یا اداری و..توسط فرد یا یک موسسه و.. می باشد.هرچند وقتی سخن ازرانت می شود همه به یادآقازاده ها و وزارت نفت و...می افتیم اما درشهدادهم به نوبه خود شرایط رانت خواری فراهم بوده وهست .مثلا فردی می تواند تکه زمینی درمنطقه ای درسیرچ دور ازرودخانه ودرحوالی ابتدای روستا داشته باشد وکارمند یک اداره ای هم باشد وآنوقت یک میلیون تومان کمک بلاعوض بگیرد البته رقم درستش یک میلیون وسیصد هزارتومان است واونوقت کشاورزبینوای سیرچی هیچ سهمی نبرد.یا فردی می تواند به سبب موقعیتی که دارد وام کلان بگیرد.یا فردی می تواند به قول خودش دراندوهجرد دائما چند لوله پی وی سی راازاین زمین به آن زمین انتقال دهد ووام کشاورزی کلان بگیرد وبااون پول توی کررمان پاساژ بسازد.یا فردیا حتی یک موسسه می تواند وامهای چند ده میلیونی بگیرند.اون هم ازنوع 4 درصد وخیلی امتیازات دیگه .

راستی کی چنگال عدالت گردن های کلفت شده اینچنینی را به چنگ می اندازد؟

شهدادنیوز-عباس تقی زاده

صبح امروز جلسه مشترکی با حضور معاون وزیرمسکن وسردارکرمی نماینده مردم کرمان وشهدادرمجلس شورای اسلامی درسیرچ برگزارشد .به گزارش خبرنگارشهدادنیوز دراین جلسه ازاختصاص 5میلیاردریال به بخش شهداددرقاالب سفررییس جمهور بحث وتبادل نظرشد.این جلسه به دلیل گرمی هوای شهداددرسیرچ برگزارشد.دراین جلسه هیچ نماینده مردمی حضورنداشت .

هفته گذشته هم که نماینده رییس جمهوربه شهدادسفرکرد هیچ ملاقاتی با مردم شهدادنداشت وایشان هم ترجیح دادند مسائل راصرفا اززبان مدیران شهدادبشنوند .موضوعی که همیشه مورد اعتراض اهالی محروم ،مظلوم و فراموش شده شهدادبوده است.

شهدادنیوز-عباس تقی زاده

لیلا داستانی از هوشنگ مرادی کرمانی ،فرزندشهداد،چهره جهانی

مادر ليلا، روزها، ليلا را ميگذاشت پيش همسايه و ميرفت سر كار. او تويكارگاه خياطي كار ميكرد. ليلا با دختر همسايه بازي ميكرد. اسم دخترهمسايه مريم بود.
ليلا و مادرش در يكي از اتاقهاي خانه مريم زندگي ميكردند. ليلا پنج سال داشت و مريم يك سال از او بزرگتر بود.
يك روز، عموي مريم برايش عروسكي آورد. آن روز، ليلا و مريم با آن خيليبازي كردند. عروسك همهاش پيش ليلا بود. ليلا دلش ميخواست عروسك مال خودشباشد. اما، مريم ميگفت:
ـ هر چه دلت ميخواهد با آن بازي كن. ولي، عروسك مال من است.
ليلا ناراحت شد. غروب كه مادرش آمد، دويد جلويش و گفت:
ـ مادر، مادر، من عروسك ميخوهم. عروسكي مثل عروسك مريم. برايم ميخري؟
مادر گفت:
ـ نه، نميخرم.
ليلا گفت :
ـ چرا نميخري؟
ـ براي اينكه تو دختر خوبي نيستي.
ـ من دختر خوبي هستم، مادر.
ـ اگر دختر خوبي هستي، چرا چشمت به هر چيزي ميافتد، ميگويي: من آن را ميخواهم؟
ـ خودت گفتي، اگر دختر خوب و حرفشنويي باشي يك چيز خوب برايت ميخرم. خوب، حالا برايم عروسك بخر، عروسكي مثل اين.
من كه نگفتم برايت عروسك ميخرم.
ـ پس ميخواهي برايم چه بخري؟
ـ برايت چيزي ميخرم كه هم خيلي به دردت ميخورد و هم خيلي ازش خوشت ميآيد.
ـ مثلاً چي؟
چكمه.
چكمه؟
بله «چكمه». يك جفت چكمه خوب و خوشگل كه زمستان، توي هواي سرد، توي برف وباران ميپوشي. پايت گرم گرم ميشود. ميتواني با آن بدوي و بازي كني. بهمدرسهات بروي. عروسك فقط اسباب بازي است و هيچكدام از اين كارها رانميكند.
ليلا قبول كرد كه مادرش، به جاي عروسك، برايش چكمه بخرد. اما، نميتوانست صبر كند. گوشه چادر مادر را گرفت كه:
ـ بايد همين حالا برويم و برايم چكمه بخري.
مادر گفت:

---

ـ من حالا خستهام، يك روزتعطيل كه سر كار نرفتم، با هم ميرويم و چكمهميخريم. ليلا به گريه افتاد. هق هق كرد و نق زد. مادر اوقاتش تلخ شد وگفت:
ـ اگر بخواهي حرف گوش نكني ومرا اذيت كني، هيچوقت برايت چكمه نميخرم. وقتي ميگويم تو دختر خوب و حرفشنويي نيستي، قبول كن.
ليلا و مادرش خيلي با هم حرف زدند، و ليلا راضي شد كه روز بعد با هم بروند و چكمه بخرند.
روز بعد، مادر زود به خانه آمد. ليلا توي درگاه اتاقشان نشسته بود و چشمشبه در خانه بود. مادر را كه ديد، خوشحال شد. دويد جلويش و پاهاي او رابغل گرفت:
ـ برويم مادر، برويم چكمه بخريم.
مادر دست ليلا را گرفت، رفتند توي خيابان. از اين خيابان به آن خيابان رفتند، تا رسيدند به خياباني كه چند دكان كفشدوزي،هم، داشت.
ليلا و مادرش دَم دكانها ميايستادند، و كفشهاي پشت شيشهها را نگاهميكردند. هنوز پاييز بود و كفشهاي تابستاني را ميشد از پشت شيشهها ديد.چكمه و كفش زمستاني هم بود.
ليلا دلش ميخواست، اولين چكمههايي را كه ديد، بخرند. از همه چكمهها خوشش ميآمد و ميترسيد جاي ديگر چكمه نباشد، اما، مادر گفت:
ـ توي دكانها چكمه فراوان است و بايد بگردند تا چكمه خوب و خوشگلي پيدا كنند. عجله فايدهاي ندارد.
خيلي راه رفتند. از اين خيابان به آن خيابان، از اين دكان به آن دكان.اما، هنوز چكمهاي كه مادر بتواند پسند كند، پيدا نشده بود. ليلا گرسنهاششده بود. مادر هم همين طور.
مادر يك خرده «كيك يزدي» خريد. با هم خوردند.
ليلا جلوجلو رفت و پشت شيشه دكاني يك جفت چكمه ديد. انتظار كشيد تا مادربرسد. مادر آمد. از چكمهها خوشش آمد. راضي شد كه آنها را بخرد. چكمههانخودي خوشرنگ بودند.
ليلا چكمهها را پوشيد. راحت به پايش رفتند. مادر گفت:
ـ راه برو.
ليلا راه رفت. با ترس و خوشحالي راه ميرفت. حيفش ميآمد چكمهها را روي زمين بگذارد. مادر گفت:
ـ پاهايت راحت است؟
ليلا گفت:
بله، راحت است.
فروشنده گفت :
مبارك باشد.
ليلا گفت:
فقط، يك خرده گشاد هستند. پاهايم تويشان لق لق ميكند.
فروشنده خنديد. مادر گفت:
ـ گشاد نيستند. زمستان جوراب پشمي كلفت ميپوشي، بايد براي جورابها هم جاباشد. اگر چكمه تنگ باشد، وقتي كه ميخواهي مدرسه بروي به پايت نميروند،و بايد بيندازيشان دور. پايت تند تند بزرگ ميشود.
مادر پول چكمهها را داد. فروشنده خواست آنها را بگذارد توي جعبهاي. ولي،ليلا نميخواست چكمهها را بكند. ميخواست با آنها برود خانه. هرچه مادرشگفت: «موقعي كه هوا سرد شد، بپوش» زير بار نرفت. ميخواست بزند زير گريه.فروشنده گفت:
ـ بگذار با همينها برود خانه، و دلش خوش باشد. دمپاييهايش را ميگذارم تو جعبه.
مادر راضي شد. ليلا دمپاييهايش را، كه توي جعبه بود، بغل گرفت و راهافتاد. خوشحال بود. مادر هم خوشحال بود. ليلا جلوجلو ميرفت. راه كهميرفت، پاهايش توي چكمهها لق لق ميكرد، و صدا ميداد. ليلا چند قدم كهميرفت ميايستاد و چكمهها را نگاه ميكرد. دلش ميخواست زودتر به خانهبروند و چكمهها را نشان مريم بدهد.
هوا تاريك شده بود. مادر خيلي خسته شده بود. سرش درد گرفته بود. گفت:
ـ حالا برويم اتوبوس سوار شويم.
ليلا و مادرش توي ايستگاه اتوبوس ايستادند. اتوبوس كه آمد سوار شدند.اتوبوس آرام آرام ميرفت. خيابان شلوغ بود. شب شده بود. چراغ دكانهاي دوطرف خيابان، روشن بود. اتوبوس از نفس آدمها گرم شده بود. ليلا سرش راگذاشته بود روي سينه مادرش. چشم از چكمههايش برنميداشت. اتوبوس مثلگهواره ميجنبيد و يواش يواش، از ميان ماشينها، ميرفت. پلكهاي ليلا، نرمنرمك، سنگين شد و خواب رفت. صداي شاگرد راننده آمد:
ـ ايستگاه پل!
اتوبوس ايستاد. زن چاق و گندهاي، كه زنبيل بزرگ و پراز لباسي داشت، كنارمادر ليلا نشسته بود، تند پا شد و با عجله زنبيلش را برداشت و كشيد. جاتنگ بود. زنبيل به چكمههاي ليلا خورد. يكي از لنگههاي چكمه، از پاي ليلادرآمد و افتاد كنار صندلي. زن رفت. چند تا مسافرها پياده شدند. اتوبوس راافتاد. رفت و رفت. مادر چرت ميزد.
اتوبوس دور ميداني پيچيد. شاگرد راننده داد زد:
ميدان احمدي!
اتوبوس ايستاد.
چـُرت مادر پريد. هر چه كرد نتوانست ليلا را بيدار كند. اتوبوس ميخواستراه بيفتد. مادر، ليلا را بغل كرد و زود پياده شد. رفت تو پيادهرو.اتوبوس رفت. ليلا هنوز بيدار نشده بود. تو بغل مادرش بود.
مادر رفت تو كوچه. كوچه دراز و پيچ در پيچ بود. مادر به نفس نفس افتاد؛خسته بود. ميخواست ليلا را بيدار كند. اما، دلش نيامد. هر جور بود خودشرا به خانه رساند. توي درگاه اتاق، خواست چكمههاي ليلا را در بياورد كهديد لنگه چكمه نيست! زود ليلا را خواباند گوشه اتاق و برگشت تو كوچه. كوچهرا، گـُله به گـُله، گشت. آمد تو پيادهرو. آمد تو ايستگاه اتوبوس. اتوبوسرفته بود. لنگه چكمه را نديد. برگشت.
از شب خيلي گذشته بود. مادر رختخواب را انداخت. لنگه چكمه كنار اتاق بود.مادر از فكر لنگه چكمه بيرون نميرفت. فكر كرد كه: اگر ليلا بيدار شود، وبفهمد كه لنگه چكمهاش گم شده، چه كار ميكند.
آخر شب، وقتي شاگرد راننده داشت اتوبوس را تميز ميكرد و زير صندليها راجارو ميكشيد، لنگه چكمه را پيدا كرد. خواست بيندازش بيرون. حيفش آمد. فكركرد چكمه مال بچهاي است، كه تازه برايش خريدهاند. چكمه نو و نو بود. دلشميخواست بچه را پيدا كند و لنگه چكمهاش را بدهد. اما، بچه را نميشناختـ روزي هزار تا بچه با پدرو مادرشان توي اتوبوس سوار ميشوند و پيادهميشوند. از كجا بداند كه لنگه چكمه مال كدام بچه است؟ ـ
شاگرد راننده، لنگه چكمه را داد به بليت فروش.
بليت فروش لنگه چكمه را گذاشت پشت شيشه دكهاش، كه وقتي مسافرها ميآيند بليت بخرند آن را ببيند. شايد صاحبش پيدا شود.
روز بعد، مادر صبح خيلي زود بيدار شد. دست نماز گرفت. نماز خواند. سفارشليلا را به همسايه كرد. داستان گم شدن لنگه چكمه را گفت و از خانه بيرونرفت.
هوا كم كم روشن شد. مادر باز كوچه را گشت و توي جوي پيادهرو را نگاه كردلنگه چكمه را نديد. داشت ديرش ميشد. تو ايستگاه اتوبوس ايستاد. اتوبوسآمد. سوار شد و رفت سر كارش.
صبح، اول مريم بيدارشد. رفت سراغ ليلا. ليلا توي اتاقشان خواب خواب بود.مريم لنگه چكمه را گوشه اتاق ديد. آن را برداشت. نگاهش كرد. ليلا را بيداركرد:
ـ ليلا، بلند شو. روز شده.
ليلا بيدار شد. چشمهايش را ماليد. مريم گفت:
چه چكمه قشنگي! خيلي خوشگل است.
ليلا گفت :
ـ مادرم برايم خريده.
ـ لنگهاش كو؟
ـ نميدانم.
مريم و ليلا دنبال لنگه چكمه گشتند. اتاق را زير و رو كردند. مادر مريم ازتوي حياط صدايش را بلند كرد:
ـ چرا اتاق را به به هم ميريزيد؟ بياييد بيرون.
مريم گفت :
ـ داريم دنبال لنگه چكمه ليلا ميگرديم.
مادر گفت :
ـ بيخود نگرديد. لنگهاش، ديشب، تو كوچه گم شده. وقتي ليلا خواب بوده از پايش افتاده.
ـ ليلا گريهاش گرفت. لنگه چكمه را بغل كرد و رفت تو حياط. گوشهاي نشست و هقهق گريه كرد.
مريم، آهسته، به ليلا گفت:
ـ بيا با هم برويم كوچه را بگرديم، پيدايش كنيم.
ليلا و مريم از در خانه بيرون رفتند. مريم به مادرش نگفت كه كجا ميروند. توي كوچه رفتند و رفتند. رسيدند به خيابان. مريم گفت:
شايد چكمهات توي خيابان افتاده باشد.
پيادهرو راگرفتند و با هم حرف زدند. زمين را نگاه كردند ورفتند.
مادر مريم كه ديد ليلا و مريم توي خانه نيستند، دلواپس شد. چادرشراانداخت سرش و آمد توي كوچه. به هر كس ميرسيد ميگفت كه «دو دختركوچولو رانديدهاي كه توي اين كوچه بروند؟»
بعضيها ميگفتند كه آنها را نديدهاند، و چند نفري هم گفتند كه: «از اين طرف رفتند.»
ليلا و مريم رفتند و رفتند و پيادهرو را نگاه كردند. از خانه و كوچهشانخيلي دور شده بودند. پيچيدند توي خيابان باريكي. هر چه ليلا گفت: «مريم،بيا برگرديم.» مريم گوش نكرد.
عاقبت، رسيدند سر چهارراهي. نميدانستند ديگر كجا بروند. ميخواستند بهخانه برگردند. ولي راه را گم كرده بودند. ليلا زد زير گريه. مريم هم نزديكبود گريهاش بگيرد.
پيرزني كه ازپيادهرو رد ميشد، مريم و ليلا را ديد. فهميد كه گم شدهاند. ازشان پرسيد:
ـ بچهها، خانهتان كجاست؟
بچهها نميدانستند خانهشان كجاست. پيرزن گفت:
ـ اسم كوچهتان را ميدانيد؟
مريم فكر كرد و گفت:
ـ اسم... اسم كوچهمان «سروش» است. اما نميدانيم كه ازكدام طرف برويمپيرزن دست بچهها را گرفت و از اين و آن نشاني كوچه «سروش» را پرسيد وآنها را به طرف كوچه برد.
مادر مريم، هراسان و ناراحت توي پيادهرو ميدويد و همه جا را نگاه ميكردچشمش افتاد به بچهها، كه همراه پيرزني داشتند از روبرو ميآمدند. مادرخوشحال شد و از پيرزن تشكر كرد. با ليلا و مريم دعوا كرد كه چرا بياجازهاز خانه بيرون رفتهاند.
بليت فروش كه ديد چند روز گذشته است و كسي سراغ چكمه نيامده، چكمه رابرداشت و گذاشت بيرون دكه. تكيهاش داد به ديوار روبرو، كه بيشتر جلوي چشمباشد.
آدمها ميآمدند و ميرفتند. لنگه چكمه را نگاه ميكردند، با خود ميگفتند«آيا اين لنگه چكمه مال كدام بچه است، كه گمش كرده و حالا دنبالشميگردد.»
ليلا، روزها، يك لنگه چكمه را ميپوشيد و يك لنگه دمپايي. گاهي هم مريملنگه چكمه را ميپوشيد، كه بگومگويشان ميشد و با هم قهر ميكردند.
هر وقت كه مادر ليلا به خانه ميآمد، ليلا ميدويد جلويش و ميگفت:
ـ مادر، لنگه چكمه را پيدا نكردي؟
ـ نه، مادر. برايت يك جفت چكمه ديگر ميخرم.
كِي ميخري؟
ـ يك روز كه بيكار باشم و پول داشته باشم.
وقتي كه چكمه را خريدي، من همانجا نميپوشمشان. خواب هم نميروم كه لنگهاش را گم كنم.
ليلا آن قدر لنگه چكمهاش را به اين طرف و آن طرف برده بود. سر آن با مريمو بچههاي همسايه بگومگو كرده بود كه مادرها ـ مادر ليلا و مادر مريم ـ ازدست آن به تنگ آمدند. ميخواستند بيندازنش بيرون. اما، حيفشان ميآمد.چكمه نوي نو بود.
بليت فروش، هر وقت تنها ميشد، لنگه چكمه را نگاه ميكرد. خدا خدا ميكردكه يك روز صاحبش پيدا شود. و هر شب، كه ميخواست دكهاش را ببندد و برودخانهاش، لنگه چكمه را برميداشت و ميگذاشت توي دكه.
يك شب، يادش رفت كه لنگه چكمه را بگذارد توي دكه. لنگه چكمه، شب، كنار ديوار ماند.
صبح زود، رفتگر محله داشت پيادهرو را جارو ميكرد. لنگه چكمه را ديد.نگاهش كرد. برش داشت و زيرش را جارو كرد. باز گذاشتش سر جايش. فهميد كهلنگه چكمه مال بچهاي است كه آن را گم كرده. آرزو كرد كه صاحب چكمه پيداشود.
پسركي شيطان و بازيگوش از پيادهرو رد ميشد، از مدرسه ميآمد، دلشميخواست توپ داشته باشد. همه چيز را به جاي توپ ميگرفت. هر چه را سرراهش ميديد با لگد ميزد و چند قدم ميبرد؛ قوطي مقوايي، سنگ، پوستميوه، تا رسيد به لنگه چكمه. نگاهش كرد، و محكم لگد زد زيرش. با آن بازيكرد و بُرد و برد. در يكي از اين پا زدنها، لنگه چكمه رفت و افتاد تويجوي آبي كه پر از آشغال بود. پسرك سرش را پايين انداخت و رفت.
آب چكمه را بُرد. چكمه به آشغالها گير كرد. جلوي آب را گرفت. آب بالا آمد.آمد توي خيابان و پيادهرو را گرفت، مردم وقتي از پيادهرو رد ميشدند.كفشهايشان خيس ميشد و زيرلب قـُر ميزدند و بد ميگفتند.
رفتگر محله داشت آشغالها را از توي جو درميآورد، كه راه آب بازشود. لنگهچكمه را ديد. فكر كرد كه آن را ديده. كم كم يادش آمد كه چكمه، صبح، كنارديوار، بالاي خيابان بوده.
رفتگر چكمه را زير شير آب گرفت. پاكش كرد. بُرد، به ديوارمسجد تكيهاش داد تا صاحبش پيدا شود.
لنگه چكمه به ديوار مسجد تكيه داشت. هر كه رد ميشد آن را ميديد. دعا ميكرد كه صاحبش پيدا شود.
لنگه چكمه به ديوار مسجد تكيه داشت، همان جور بيصاحب مانده بود. باد و باران تندي آمد و انداختش روي زمين.
چكمه گِلي و كثيف شده بود. بچهها زيرش لگد ميزدند و با آن بازيميكردند. يكي از بچهها، كه ديد لنگه چكمه صاحبي ندارد، برش داشت. بردشخانه، و داد به برادرش. برادرش توي كارخانه «دمپاييسازي» كار ميكرد. تويكارخانه، دمپاييهاي پاره و چكمههاي لاستيكي كهنه را ميريختند توي آسيا.خردشان ميكردند. آبشان ميكردند و ميريختند توي قالب، و دمپايي و چكمهنو ميساختند.
هر روز كه مادر ليلا از كوچهشان ميگذشت، پسركي را ميديد، كه يك پابيشتر نداشت. هميشه جلوي خانهشان مينشست. فرفره ميفروخت و بازي كردنبچه را تماشا ميكرد. مادر فكر كرد كه لنگه چكمه را بدهد به او. شايد بهدرد او بخورد.
مادر به خانه كه آمد، با ليلا حرف زد، و گفت:
ليلا، اين چكمه به درد تو نميخورد. بيا با هم برويم سر كوچه و آن را بدهيم به پسركي كه يك پا دارد، و خانهشان روبروي خانه ماست.
ليلا گفت:
ـ اگر لنگه چكمه را بدهم به او، تو برايم يك جفت چكمه ديگر ميخري؟
ـ بله كه ميخرم. حتماً ميخرم. اگر تا حالا نخريدم، فرصت نكردم.
ـ كِي ميخري؟ كي فرصت داري؟
تا آخر همين هفته ميخرم. آن قدر چكمههاي خوشگل تودكانها آوردهاند كه نگو!
ـ خودم ميخواهم چكمه را به آن پسر بدهم.
باشد، فقط بايد جوري چكمه را به او بدهي كه ناراحت نشود.
ـ چشم.
ليلا و مادرش لنگه چكمه را برداشتند و رفتند پيش پسرك. مادر دم خانه ايستاد و ليلا چكمه را برد. روبروي پسرك ايستاد و گفت: «سلام».
پسرك لبخندي زد و گفت : «سلام، فرفره ميخواهي؟»
ليلا گفت :
ـ نه، اين چكمه مال تو. نو و نو است. من يك جفت چكمه داشتم كه لنگهاش گمشد. هر چه گشتيم پيدايش نكرديم. حيف است كه اين را بيندازيم دور.
پسرك ناراحت شد، و گفت:
ـ من چكمه تو را نميخواهم.
مادر رفت جلو و گفت :
ـ قابل ندارد. ما همسايهايم. غريبه كه نيستيم. خانه ما اينجاست. پارسال،زمستان، كه نفت نداشتيم، آمديم از مادرت نفت گرفتيم. يادت نيست؟ فكرميكنم كه اين لنگه چكمه به درد تو بخورد. حيف است كه بيندازيمش دور.
پسرك كمي راضي شد. لنگه چكمه را گرفت، داشت نگاهش ميكرد، كه ليلا گفت:«خداحافظ» ودويد طرف مادرش. رفتند خانه. مادر زير لب گفت: «خدا كند ناراحتنشده باشد».
پسرك لنگه چكمه را خوب نگاه كرد. خواست ببيند به پايش ميخورد يا نه. چكمهمال پاي راست بود و او پاي راست نداشت! به دردش نميخورد. خندهاش گرفت.
پسرك لنگه چكمه را گذاشته بود كنارش. فكر ميكرد چه كارش كند. نمكفروش دورهگردي، با چهارچرخهاش از كوچه ميگذشت.
نمكفروش دمپايي و چكمه لاستيكي پاره پوره ميگرفت و به جايش نمك ميداد.
پسرك لنگه چكمه را داد به او: «نمكي» چكمه را نگاه كرد و گفت: «اين كه خيلي نو است. لنگه ديگرش كجاست؟»
ـ لنگه ديگرش گم شده. مال دختر همسايه روبرويي است. هر چه گشته پيدايش نكرده.
نمكي لنگه چكمه را گرفت و گذاشت توي چهار چرخهاش؛ روي چكمهها و دمپايي پارههايي كه از خانهها گرفته بود.
كارخانه «دمپاييسازي» توي همان محله بود. نمكي گويي دمپايي پاره وچكمههاي كهنه را برد توي كارخانه بفروشد. لنگه چكمه ليلا هم قاتي آنهابود. وقتي خواست گوني را كنار كارگاه خالي كند نگاهش به سبدي افتاد كه بغلآسيا بود. لنگه ديگر چكمه را آنجا ديد. آماده بود كه بيندازنش توي آسيا؛خردش كنند.
نمكي لنگه چكمه را كه توي گوني بود، برداشت و رفت سراغ آن يكي لنگه. خوبلنگههاي چكمه را نگاه كرد. كنار هم گذاشت. لبخندي زد و پيش خود گفت: پيداشد! حالا شدند جفت».
كارگر كارخانه، نمكي را نگاه كرد و گفت:
ـ چي را نگاه ميكني؟
ـ چكمه را. لنگهاش پيدا شد.
كارگر گفت:
ـ صاحبش را ميشناسي؟
بله، مال بچهاي است كه خانهشان توي يكي از كوچههاي بالايي است.
نمكي چكمهها را آورد پيش پسرك.
پسرك جفت چكمه را برد درِ خانه ليلا. در زد. ليلا آمد دَم در. پسرك چكمهها را داد به او، وگفت:
ـ ديدي لنگه چكمهات پيدا شد!
ليلا خوشحال شد. از بس خوشحال بود نپرسيد كه لنگهاش كجا بوده و چه جوريپيدا شده. دويد توي خانه، صدايش را بلند كرد: «مريم، مريم، چكمههايمپيدا شد. چكمههايم پيدا شد».
و برگشت درِ خانه را نگاه كرد. پسرك رفته بود.

نماینده رییس جمهور ،بدون دیدارمردمیازشهدادبه کرمان بازگشت

علوفه های سبز، جذاب تر ازچهره زرد مردم

شهدادنیوز –عباس تقی زاده

صبح امروز درحالیکه برخی ازمردمشهدادباتوجه به سفررییس جمهور به کرمان منتظر سفرنماینده ای ازسوی ایشان بهشهدادبودند .تا به خود آمدن ،نماینده ایشان شهدادراترک کرده بود.

یک منبع آگاه درگفتگوباشهدادنیوز بااعلام این خبر گفت:صبح امروز پنج شنبه معاون وزیرکشاورزی درآب وخاک بهشهدادسفرکرد.وی که نخواست نامش درخبرآورده شود گفت:آقای سجادی ،بدون دیدار بامردموشنیدن صحبت هایشان ،فقط وفقط ازطرح کشاورزی آقای رشید فرخی بازدیدکرد وازشهدادراهی شهردیگری شد.به گفته وی مردم ازاین برخورد بسیار عصبانی هستند وآن را بیاحترامی به مردم ازسوی کسانی قلمدادمی کنند که به گفته خودشان ازجنس مردم هستندوازدیدارهای مردمی به عنوان مهمترین شیوه ارتباطی یادمی کنند . اما حتی درسفربهشهداد یک باغ خشکیده اهالی راهم نمی بینندواحوالی از ،مردمی نمی پرسند که با خشکسالی ،"گرما وفلاکت دست وپنجه نرم میکننند.بلکه ازطرحی بازدید می کنند که صاحبش هیچ کدام ازاین مشکلات راندارد.آنه اینحرکت رایک تبعیض آشکارمی دانند وواستارتوضیح ازسوی مسئولان هستند.

گفتنی است بخش زیادی از باغات مرکباتونخیلات شهدادخشک شده اند ومهاجرت مهمترین پدیده رایج شهداداست .درروستاتهای گودیزوچهارفرسخ وتکاب وشهر اندوهجرد هم همین اوضاع حاکم است .البته درچندسال اخیر باتوجه به عدم توانایی مالی مردم وتحت پوشش بودن اکثرآنها درکمیته امدادامام (ره) ،برخینهادهای فرهنگی همت به خرج داده اند وبرای احیای کشاورزی شهدادازطریق واگذاری زمینهای کشاورزی وایجادطرح های نوین آبیاری با جذب تسهیلات واعتبارات ،کمر همتبسته اند که امید واریم موفق باشند.

سالهاست که اهالی بخش شهدادامیدبرایآبادانی شهدادرا ازدست داده اند وشاهد این بی احترامی ها تاکنون به وفوربوده اند.

به قول یکی از اهالی که روبه آسمان دستهایش رابلند کرده بود ومی گفت:خدایا برشهدادچه وردی خوانده اند که الله الله مانبه آسمان برخاسته است .خدایا شهدادراآزادکن ازهمه بندها و مشکلات ،اززنجیر هایی کهاختاپوس واربرآن چنبره افکنده است رهایش کن .رهایش کن .

شایا نگفتن است امروز درحالی معاونوزیرر کشاورزی به شهدادسفرکرد که بخشدارشهداددراین شهر حضور نداشت ودرجلسه ایدرکرمان شرکت کرده بود. ضمنا چندماه قبل هم که استاندارکرمان سرزده به شهدادسفرکردندازطرح مزرعه رشید فرخی دیدارکردند .گویا این مزرعه ارجحیت خاصی برای مسئولان داردحداقل شاید برخی دیدن علف های یونجه سبز رابه چهره زرد ومحروم ومظلوم ما(اهالی شهداد)ترجیح می دهند.

شهدادنیوز- اختصاصی -عباس تقی زاده

روزنامه جام جم امروز درخبری که درصفحه 15این روزنامه درتاریخ امروز 6خرداد1389 به چاپ رسده آورده است است:شهرستان منوجان دراستان هرمزگان بزودی به محورگردشگری درمسیر بندرعباس به ایرانشهر تبدیل می شود.به گزارش مهر ،رییس دفترمناطق محروم ریاست جمهوری ،جلیل بشارتی گفت:شهرستان منوجان ازپتانسیل های گردشگری برخورداراست وبابرنامه ریزی های انجام شده بزودی به عنوان قطب گردشگری درمسیر بندرعباس به ایرانشهر تبدیل می شود .شهرستان منوجان به دلیل نوپا بودن ازچارچوب مناسبی برخوردارنیست وباید درراستای حل مشکل برنامه ریزی لازم به صورت کارشناسی انجام شود.

درادامه عین خبرخبرگزاری مهررامی آوریم که مشخص می شود روزنامه جام جم این خبرراتحریف کرده است شهرستان منوجان را به استان هرمزگان نسبت داده است درحالیکه این شهرستان درحوزه استان کرمان قرارادارد

---

بشارتی:

منوجان به محوربه محور گردشگری بین بندرعباس و ایرانشهر تبدیل می شود

کرمان- خبرگزاری مهر: رئیس دفتر مناطق محروم ریاست جمهوری با اشاره بهقابلیتهای گردشگری منوجان گفت: این شهرستان بزودی به محور گردشگری در مسیربندرعباس به ایرانشهر تبدیل می شود.

به گزارش خبرنگار مهر در کرمان، جلیل بشارتی شامگاه سه شنبه در نشست شورایاداری شهرستان منوجان در جنوب استان کرمان با اشاره به محرومیتهای اینشهرستان و تلاشهای صورت گرفته برای کاهش محرومیت شهرستان منوجان گفت: بایداز پتانسیلهای منطقه در راستای محرومیت زدایی استفاده کنیم. بشارتی تصریح کرد: شهرستان منوجان ازپتانسیلهای گردشگری برخوردار است و با برنامه ریزیهای انجام شده بزودی بهعنوان قطب گردشگری در مسیر بندرعباس به ایرانشهر تبدیل می شود. وی عنوان کرد: شهرستان منوجان به دلیلنوپا بودن از چارت مناسبی برخوردار نیست و باید در راستای حل این مشکلبرنامه ریزی لازم به صورت کارشناسی انجام شود. وی با اشاره به اهمیت اجرای تمامیمصوبات هیئت دولت در شهرستانها افزود: انجام تمام این مصوبات در راستایپیشرفت شهرستانها مهم است و در این راستا باید سه شاخص سرعت، کیفیت وهزینه مورد نظر قرار گیرد. وی با اشاره به بازدید صورت گرفته ازبخشهای مختلف این شهرستان گفت: شهرستان منوجان با مشکلاتی در بخشهای راه،مدارس و کشاورزی مواجه است که باید با برنامه ریزی این مشکلات برطرف شود. بشارتی در راستای بالقوه کردن جاذبه هایگردشگری این شهرستان گفت: احداث هتل در شهرستان و جاذبه های گردشگری وزیرساختهای مربوطه باید مد نظر قرار گیرد. فرماندار منوجان نیز در ادامه جلسهشورای اداری خواستار رفع مشکلات این شهرستان شد و گفت: این شهرستان ازپتانسیلهای خوبی برخوردار است که باید مورد توجه قرار گیرند. جهانگیر تشکری تاسیس حوزه علمیه، مراکزفرهنگی، مرکز فنی و حرفه ای در راستای اشتغالزایی و کپرزدایی بخصوص درزمینه مدارس را در این شهرستان حائر اهمیت دانست. همزمان با حضور بشارتی در شهرستان منوجان پنج طرح عمرانی نیز افتتاح شد. پروژه آتش نشانی نودژ با اعتبار 641میلیون ریال، مدرسه راهنمایی مهر با اعتبار 27 میلیار ریال، ساماندهیگلزار شهدای منوجان با اعتبار 560 میلیون ریال، ساخت مرکز هلال احمرمنوجان با اعتبار دو میلیارد و 480 میلیون ریال و پروژه مرکز آموزش فنی وحرفه ای با اعتبار 12 میلیارد و 540 میلیون ریال از جمله این طرحها است. انتظارمیرود سازمان میراث فرهنگی ،گردشگری وصنایع دستی استان کرمان با ارسالاعتراض ، این روزنامه را ملزم به اصلاح اشتباه خود نماید .پیشتر شایعهلحاق بخشی ازشهرستان های جنوبی استان کرمان به هرمزگان ،نگرانی ها واعتراضهای گسترده ای را دراستان کرمان وبویژه درسطح دستگاه های سیاسیو،نمایندگان مجلس واهالی منطقه و....ایجاد کرد.

شهدادنیوز-عباس تقی زاده- تایید خبرشهدادنیوز ازسوی ایرنا

شهدادنیوزشنبه این خبرراتکذیب کرد

کرمان- مديرکل دفتر فني استانداري کرمان گفت: تاکنون آب شيرين در منطقه شهداد واقع در کوير لوت کشف نشده است.

سيد "مصطفي آيت الهي موسوي" روز يکشنبه در گفت و گو با خبرگزاري جمهورياسلامي با رد خبر کشف آب شيرين در کوير شهداد کرمان افزود: پيش از ايندانشمندي آلماني اعتقاد داشت که در اعماق کوير شهداد آب شيرين موجود است وبر همين اساس مقرر گرديد اين فرد با هماهنگي هاي سازمان ميراث فرهنگي دراين منطقه يک چاه حفر کند.

وي ادامه داد: براي اجراي اين عمليات، شرکت آب منطقه اي کرمان نيزدستگاه هاي حفاري چاه را در اختيار اين دانشمند آلماني در منطقه شهدادقرار داد.
مدير کل دفتر فني استانداري کرمان اضافه کرد: اين دانشمند معتقدبود که با حفر 40 متر چاه در شهداد مي توان به آب شيرين دست پيدا کرد.
موسوي گفت: اما اين گروه پس از مدتي عمليات حفاري، با حفر چاهي به عمق 60 متر به آب شيرين دست پيدا نکرد.
به گزارش ايرنا روابط عمومي شرکت آب منطقه اي استان کرمان نيز اعلامداشت تداوم عمليات جستجو آب در کوير شهداد توسط اين گروه به نظر کارشناساناين شرکت بستگي دارد که تا چند روز آينده اين موضوع مشخص خواهد شد.
اين در حالي است که هفته جاري برخي نشريات خبري مبني بر کشف آب در منطقه شهداد منتشر کردند.
شهداد در کوير لوت و در استان کرمان قرار دارد و از اين منطقه به عنوان گرمترين نقطه کره زمين ياد مي شود
ک/3

شهدادنیوز-عباس تقی زاده

سلام

بااحترام به همه عکاس های خوب خطه کرمانوبه مناسبت برپایی نمایشگاه عکس آقای حمید صادقی ،عکاس کرمانی درنگارخانهفریادشهر، وبا احترام ویژه به نگاه هنرمندانه وخاص آقای صادقی ازدریچه دوربین بهدنیای کرمان

من نه بلدم عکس بگیرم ونه عکس ببینم ونهعکس خوب راازبد تشخیص دهم ونه نقد وآنهم نقد هنری وازهمه مهمتر نقد عکس بنویسم پسآنچه می نویسم یک احساس خاص پس ازتماشای مجموعه عکس های آقای صادقی درنمایشگاه اخیرایشان است .

ازمحل برپایی نمایشگاه بگذریم ویکراستبرویم سراغ عکس هایی که درنگارخانه فریادشهر درمعرض تماشا قرارگرفته اند .اینجانمایشگاه عکس است اما اصراردارم بگویم ،تصویر هایی که صادقیبادوربینش خلق کرده است .

عکاس وقتی ازدریچه دوربین زاویه خاصرابرمی گزیند وکلیک می کند درواقع آن بخش مورد نظر خودرا به تصویر می کشد وبرآنتکیه می کند وعکاس دیگر می تواند زاوی های دیگر راانتخاب کند .درعکس های صادقی اینزاویه دید کاملا مشهود است .چیزی که می توان گفت وقتی صادقی کلیک می کند گویا پایاثرش اثر انگشت می زند .

درعکس ها وتصاویر وی ازآثارتاریخی شهر واستان کرمان نگاهصادقی ،بزرگ جلوه دادن وشکوه بخشیدن به سوژه است . که درعکس باغ شاهزاده به اعلامی رسد یک تصویر کلی باشکوه وگاه دربادگیر گنجعلیخان ،به بادگیر درکنارآسمانوابرها ،عظمت می بخشد وتصویر سازی می کند تابیننده بادیدن عکس ،بزرگی رادرآثارتاریخی کرمان ببیند ویا احساس کند.دراین مجموعه عکی ،صادقی به جزئیاتنپرداخته است ومامثلا درکنار عکس باغ شاهزاده ،با ظرافت های معماری یا نورپردازیهای ساختمان ان روبرو نمی شویم که البته هم این موضوع به هدف عکس برمی گرددد وهمفضای کار که همنشینی جزییات وکلیات راعملا دریک عکس یا تصویر غیرممکن می سازد.اوعموما از پایین به بالا به سوژه خود نگریسته است یعنی می توان گفت ،عکاس دربرابر سوژهکه دراینجامنظور مثلا سردر مسجد جامع یا همان باغ شاهزاده است احساس کرده که سوژهعظمت خاصی دارد واو با نگاه خاص خود این عظمت رابه بیننده منتقل می کند..

درعکسی ازگنبد جبلیه ،این گنبد درکنارحواشی خود ازلحاظ مکانی به خوبی به یک اثر ماندگار درتضاد وتقابل معماری سنتی خاصآن مناطق شهر که درحال فراگیرشدن است - ونه البته مدرن تبدیل -شده است .

اگردراین اثر دست خودرابرروی گنبد جبلیهبگذاریم قطعا با انبوه سقف های شیروانی درپشت گنبد که درعکس دیده می شوند تشخیصاینکه اینجا کرمان است دشوارمی باشدوبیشتر ،تداعی کننده شهری شمالی است .دراین عکس می بینیم که تصویر خاص گنبد جبلیهبه مامی گوید درحصار سقف های شیروانی وچشم انداز نامناسب بصری ازهجوم این نوعمعماری ،خرد وکوچک شده است .اینجا هرچهصادقی تلاش کرده است نتوانسته عظمتی به گنبدی ببخشد که سیم خاردار منطقه نظامی کهدرعکس دیده می شود روح ان راخراش می دهد .گنبد جبلیه درکنارسازه های بی تناسباطراف ،که تنها سقف گنبدی درعکس است انقدر ، ناتوان جلوه می کند که گویی آنرابرروی عکس (تصویر)چسبانده اند وصادقی به خوبی وزاویه بندی خوب ،این حس راکه درواقعحس خود گنبد است به بیننده منتقل می کند حسی که اگر ساختمان گنبد زبان داشت ازآنسخن می گفت .

درنقطه دیگر ،سردررفیع مسجد جامع رامیبینیم که با همه بلندی ،رفیع نیست .منظوردراینجا تحقیر این سردر رفیع درکنارساختمان های اطراف است که عکاس رابرای گرفتن تصویری ازسردر درهمنشینی آسمان کهدرواقع بیشترین تناسب رابافضای معنوی مسجد دارد ناتوان کرده است .دوربین صادقی ،هنرکرده وتصویری تمام قد ازمسجد به مامی دهد قدی که باهجوم ساختمانهای اطراف خمیدهشده است .سردر به این رفیعی حتی از دور پیدانیست تاحس ،رفیع بودن وارتفاع روح آدمیرا درفضای معنوی مسجد بازگو کند .سردر به طور خاص وبه تنهایی بلن داست اما درمیانفضای اطراف ،گم ومحو شده است وعکاس رامجبور کرده تا تنها از خود سردر تصویر بگیرد.که اگر می خواست حتی یک متر عقب تربنشیند از بلندای سردر کم می شد .جادارد اولیایامر همت کننند وباآزادسازی اطراف سردر مسجد ، حس رفیع بودن وباشکوه بودن ان را،برای بیننده به ارمغان آورند تااو اسیر میدان مشتاق نشود وسردر به این عظمت را گمنکند.صادقی اما هنرمندی کوشیده است این حس رامنتقل کند اما چون فضای اطراف مشکلدارد انتقال کامل این حس ،عملی نیست .البته بهتر بود خانمی که درگوشه عکس به مسجدمی رود از سمت راست به مسجد واردمی شد تا بارآموزشی کارهم کامل تر میشد.بخش ویژه ای ازعکس های صادقی که حال وهوای جداگانه ای دارند با هم به نمایش درآمده ا ند مثل عکس هایماهی ها ،پیرمرد،دختر و…که گویای نگاه اجتماعی صادقی بهاطراف هستند که نشان می دهد صادقی هم درعکس گرفتن ازسوژه های بیجان توانمند استوهم زمینه های انسانی واجتماعی .دراین عکس ها برخلاف عکسبناهای تااریخی و..اوسراغجزئیات رفته تابیننده تامل بیشتری برسوژه بکند.عکس های او دریکی دومورد تصویریازفقر ارائه داده است . فقری که تکه نانی که دخترک بمی گازمی زند را تلخ ترکرده تا سرخی لبهایی که او بامدادرنگی به انها ،لعابی داده است درزردی صورتش گمشود.ومصنوعی ترجلوه کند.اما گوشواره های آویخته ازگوش دخترک بافضای عکس درتضاداستشاید آنها ،بدلی هستند . ولی باهمه وجود چیزی از فقر آلودبودن سوژه نمی کاهد .شایداین گوشواره ها به عنوان تنها سرمایه مادری یا حتی گوشواره های اهدایی یک خیر باشند.

دربخش دیگر هم صادقی دو عکس حاصل تصویر سازی طبیعت زمستانی رابه نمایش گذاشتهاست که ازلحاظ سبک کار بابقیه آثارمتفاوت اند و بیننده رابه یاد عکس نشریه نشنالجئوگرافیک می اندازد که عکاس آن عکس هواییازشترها گرفته بود.که درکنارسایه ها ،بیننده راگمراه می کرد.دراینجا صادقی بهخوبی،ازعهده کاربرآمده است .

البته این نکته هم ضروری است که صادقی ،به خوبی ازسفر با هلی کوپتردرماموریت های عکاسی خبری برای گرفتن عکس استفاده کرده است وعکس هایی که او از بالا ازسوژه هاگرفته بسیار چشم نواز هستند .برای نمونه عکس تپه گندم بریان با رودشود .که تنها یک عکس هوایی می تواند بزرگی تپه رانشان دهد.

اما اعتقاددارم ار دوربین صادقی جانداشت که دارد واگر پاداشت که دارد رهایشکه می کردی یکراست سراغ کویر می رفت .اقلیمی که بیشترین سازگاری را با روحیه صادقیدارد.باورندارید رنگ بندی لباس های او را دریک دوره مثلا یکساله ببینید .عمومرگهای لباس های او ،به نوعی با رنگ خاص کویر هخوانی دارند. او عکس هایی ازکویرگرفته که به سختی تکرارشدنی هستند دراین عکس ها که تصویر سازی خاص او ازکویر بهشمار می روند هم سکوت وهم هیاهو،هم سادگی وهم تنوع،هم سکون وهم حرکت وپویاییدرجریان است .چه آنها که کاروان شتر تورامسافرکویر می کند وچه آنجا که آدم هایی که درکنار کلوتهای شهداد،آدمک شده اند (کوچکیانها دربرابربزرگی کلوتهای که خدای خلق کرده است) بینندهرابه درون خودفرومی برد شاید تنها دربرابراین عکس هاست که بینندگان بیشترین توقفعالمانه رادارند وبه راحتی ازآنها رد نمی شوند .عکس های او ازکویر به روح آدمیتلنگری تند وتیز می زند تا به خودفرو رویم .رویدادی که زندگی شهری امروزی آن را ازماگرفته است. درعکسیازموج های نقش بسته برشن های کویر(برخان ها)، زلف های پریشان درباد همه دخترکانرا،ازابتدا تاانتهای خلقت رامی بینی که آفریدگار با قلم باد آنها راتکان می دهد تابهترینتصویر رادربرابرچشمان بصیر آدمی خلق کند.وصادقی درعکس هایی که ازشن های کویر گرفتهاست حضورخدارادردانه های کوچک شن به تصویر کشیده است.او درعکس های کویر ،بیش ازهرجای دیگری درکارش فرو رفته است با سوژه یکی شده است ،گویی عکسی ازخود وخدا درکویر ،گرفته است .شن هایی کهآیینه شده اند هرچند به رنگ آیینه نیستند اما بیشترین همنشینی را بانور وستارهدارند.

دست صادقی درد نکند .

باتوضیحی که درابتدای نوشته عرض کردمتاکید می کنم که این نوشته ،بیان یک احساس ازتماشای عکس های آقای حمید صادقی است کهامیدوارم کمبدهای ،فنی ،فلسفی وهنریبیشمارآن رابرمن ببخشایید

این نمایشگاه درکوچه سرهنگ موسوی ،خ شهیدشریعتی نزدیک میدان آزادی شرقی 3 گالری فریادشهر برقراراست

شهدادنیز-عباس تقی زاده

آلمانی ها به دنبال آبدرکویرشهداد،گرمترین نقطه کره زمین

بخشدارشهداددرگفتگوی اختصاصیباشهدادنیوز گفت:دوآلمانی دو سال قبل ادعاکردند که می توانند محل آب شیرین رادرکویرشهداد تشخیص دهند که به حالت آرتزین اززمینخارج خواهدشد.

.محمد مومنی افزود:پس ازهماهنگی های لازم ازسویاستانداری کرمان امکانات حفرچاه دراختیار این دوقرارگرفت وآنها از 15 روز قبلکارخودرا درکویر شهدادآغار کردند .به گفته مومنی این ذوآلمانی سه نقطه را ب رایحفرچاه انتخاب کردند .نقطه اول ،در40 کیلومتری شهدادبه سمت نهبندان است که دراینمکان چاه یاکاروانسرای تاریخی نادر نقطه دوم درکیلومتر 75 ازشهدادبه سمت شمال یانهبندان است که چندماه قبل دراین نقطه مجتمع خدمات امدادی ،رفاهی احداث شدهاست.ونقطه سوم درکیلومتر 100 جاده شهداد-نهبندان قراردارد که درهرسه نقطه چاهحفرشده است اما به آب شیرین نرسیده اندبلکه آب استحصال شده شور است وی گفت امشبدراستانداری کرمان جلسه ای به همین منظورذ تشکیل می شود ونتیجه قطعی مطالعات اعلاممی شود.

همشهری دراین زمینه خبرزیر رامنتشرکرده است

دكتر پرويز كردواني از كشف آب در كوير لوت - كه از آن بهعنوان گرمترين نقطه كره زمين ياد ميشود- خبر داد و گفت:این

چاه كه توسط يك مهندس سوئيسي در قلب بيابان لوت و در 80 كيلومتري شهداد حفر شده، چهارشنبه گذشته در عمق 60 متري به آب رسيده است.

وي در گفت و گو با همشهري درباره توضيح اين خبر تصريح كرد: مهندس ريدر كه با دستگاهها و تجهيزاتپيشرفته خود موفق به كشف آب در بيابانها و مناطق خشك آفريقايي شده است،از چند سال قبل با رايزنيهاي متعدد، در پي كشف آب در مناطق خشك كشور بود.

2 سال پيش نماينده وي كه فردي ايراني و مقيم آلمان استدرخواست ريدر را با من در ميان گذاشت. در پاسخ به اين درخواست، كشف آب دربيابان لوت را به او توصيه كردم؛ چرا كه اين بيابان گرمترين نقطه كرهزمين است و با توجه به جاذبههاي بينظير گردشگري، كشف آب ميتواند تحوليبزرگ در منطقه ايجاد كند.

استاد دانشگاه تهرانبا اشاره به اينكه تا پيش از كشف آب در كوير لوت، يك رود كمآب - كه درحال تبديلشدن به نمكزار است- و 5 چشمه شور وجود داشت كه بهعلت كمآبي،پوشيده از انواع حشرات بود، گفت: سال گذشته در تماس با مقامات استانكرمان، مقدمات فعاليت ريدر در ايران فراهم شد و سرانجام اين مهندس 70 سالهسوئيسي ارديبهشت ماه امسال به ايران آمد و پس از بررسي منطقه و مكانيابي،حفر چاه را آغاز كرد. خوشبختانه اين تلاشها به نتيجه رسيد و مشخص شدبرخلاف تصور، در اين بيابان آب وجود دارد. در عين حال براي اطمينان كاملاز وجود آب در منطقه قرار است 3 حلقه چاه تحقيقاتي در نقاط مختلف اينبيابان حفر شود.

دكتر كردواني درباره كيفيت آب چاه مورد نظر يادآور شد: از آنجايي كه درحفر چاه ناگزير از آب شور استفاده شده است، اين آب طعم شور دارد اما پس ازبرداشت آب، شوري برطرف و آب شيرين ميشود. نكته جالب پرآبي چاه است؛

بهطوري كه هرقدر آب برداشت شود، دوباره چاه پر از آب ميشود و سطح آب8 متر بالا ميآيد. بالا آمدن سطح آب، اين گمانه را ايجاد كرده كه باحفاري در كف چاه و عبور از لايه دوم زمين، آب بهطور خودجوش فوران كرده،از دهانه چاه خارج شود؛ به عبارت ديگر، تبديل به چاه آرتزين شود. اينفرضيهاي است كه ريدر نيز برآن تاكيد ميكند.

كردواني در پايان از مساعدت استاندار كرمان ومعاونان وي، و نيز مقامات محلي استان ازجمله برادران غفوريان براي حفر چاهدر بيابان لوت تشكر كرد و گفت: اگر مساعدت اين مقامات نبود امكان دستيابيبه آب در اين منطقه ميسر نميشد؛

كما اينكه در حال حاضر و بهمنظور پيشگيري از تخريبهاي احتمالي، ادارهحوادث غيرمترقبه استان به دستور استاندار حفاظت از چاه را برعهده گرفتهاست. به گفته كردواني، مهندس ريدر، پنجشنبه گذشته براي برخي امور به وينسفر كرده اما قرار است سهشنبه هفته جاري به ايران باز گردد و بهفعاليتهاي حفاري در لوت ادامه دهد.

اين گزارش ميافزايد: مهندس ريدر تاكنون در بسياري از مناطق خشك جهانبا تجهيزات و امكانات شخصي خود چاه حفر كرده و آن را بيهيچ چشمداشتي بهمردم محروم اين مناطق واگذاركرده است.

وي هنگام حفاري در ايران نيز با خبر شد كه خانوادهاي در ده كوچكي بهنام «ده مرتضي» در حاشيه بيابان لوت به تنهايي زندگي ميكنند كه به محضاطلاع به سراغ آنها رفت و برايشان چاه حفر كرد. بدينترتيب، تنها زوج ساكندهمرتضي از نعمت آب برخوردار شدند

نظرشهدادنیوز:ابتدا بخشی ازخبر همشهری رااصلاح کنم که "ده مرتضی"اساسا درحاشیه کویرلوت قرارندارد وجای خوش آب وهوایی است که در 6تا7 کیلومتری روستای سردسیری سیرچ قراردارد. فاصله ده مرتضی تاشهداد30 کیلومتر است حال آیا این ده درحاشیه کویر لوت است ؟دراین ده میوه های سردسیری به عمل می آید واساسا یک نقطه کویری نیست .همچنین چشمه آبی درآنجا وجوددارد که آب بسیار سرد ی داردآن که دریک استخر جمع می شود یک فرد میانسال که چندسال قبل درآن شناکرد دچار ایست قلبی ومرگ شد.دراین روستا حتی برفغ هم میبارد وهیچ تفاوتی به حتی روستاهایی که درکنار کویر هستند ندارد.این ده به محمود آبادهم معروف است مرتضی پسر مرحوم محمود شعبان نژادمی باشد که فلسفه نام گذاری ه به آن برمی گردد.ضمنا ادعای حفرچاه دراین روستا برای اهالی اندک ان کذب است فقط این گروه با بیل مکانیکی قدری حفاری کرده اند وحتی به آب هم نرسیدند ولی حالا ادعا شده که چاه هم حفر کرده اند

مکان یابی 3 نقطه توسط دوآلمانی جالب است چراکه اساسا براساس مطالعات نویسنده وبلاگ شهدادنیوز درمحل چاه یا کاروانسرای نادر درسالهای گذشته ،آب وجودداشته است اینکاروانسرای درزمان نادرشاه افشار احداث گردیده است وتا دهه های اول 1300 کاروان های شتر ازآناستفاده می کرده اند وتا سالهای ابتدایی این دهه آب داشته است.

.همچنین نقطه دوم وسوم هم مثل نقطه اولدرکنار جاده هستند واینکه چرا هر سه نقطه درکنارجاده انتخاب شده اند سوال برانگیزاست همچنین دقیقا درکیلومتر 100 شخصا درفروردین 88 به چندین چاله آب شور برخوردمکه رنگ آنها به دلیل (احتمالا)نمک های پتاسیم سبزرنگ بود وآب بسیارشور وتلخیداشتند واین دو آلمانی هم روی همین نقطه دست گذاشته اند .ازطرفی همه کسانی که ازکویر شهدادگذرکرده باشند می دانند درنقاطی به راحتی می توان با حفر چاه به آب شوررسید .

ضمنا براساس مطالعات میدانی متوجه شده ام که درگذشته چندآلمانی بهکویر شهدادسفرکرده اند وحتی تپه ای درکویر شهدادبه نام تپه آلمانی ها وجوددارد.حتی یک گروه آلمانی ابرای نخستین باردرکویر لوت ازامکانات بیسیم استفاده کرده است.درکویر شهدادبه عنوان گرمترین نقطه کرهزمین ،رودشور با طول 200کیلومتر جریان دارد که درنهایت به معدن نمک شهدادختم میشود دراطراف این رود تاشعاع چند کیلومتری به راحتی می توان درنزدیکی سطح زمین بهآب رسید. امیدوارم این آب آنطور که ادعا شده ،شیرین شود.